Καλέ φύγατε; Που πάτε χωρίς την άδεια μου; Δεν πρόλαβα να γυρίσω την πλάτη μου για να ποτίσω τον κήπο μου και τσουπ, μου την κοπανάτε. Για να πάρω παρουσίες. Καλό μήνα κατ αρχάς τι κάνετε, μου λείψατε. Εδώ είμαι αν και θα ήθελα να ήμουν παραλία μεριά.Την πρώτη μου επαφή με την θάλασσα την είχα, δυστυχώς το τριήμερο δεν μπορώ να φύγω g@^* της εκλογές. Όχι μετά φταίω εγώ να τους αφιερώσω το παρακάτω.


Γύρισα και είδα την blogoσφαιρα να μικραίνει. Παπαρούνα και μανιτάρι την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια, γιατί ρε κορίτσια; Οι blogoοικογένειες όμως μεγαλώνουν τελευταίο μέλος που προστέθηκε η δεσποινίς spy. Να σας ζήσει και από εδώ. Περιμένουμε ενα νέο μέλος να κάνει ατέλειωτα όνειρα και το 4o μέλος της πότε μην πεις πότε οικογενείας.


Ο κηπουρός τα κατάφερε και πέρασε της εξετάσεις για πιστοποίηση γνώσεων σε Η/Υ και μάλιστα σε 4 επίπεδα
Word
Excel
Power Point
Internet
Η Μαρία – Tweety βρίσκεται σπίτι δόξα τω Θεώ,. Πολύ αδύναμη απ’ ότι μου έγραψε άλλα χωρίς να το βάζει κάτω. Η συμμέτοχη των φίλων Bloggers ήταν πολύ μεγάλη. Μην ξανακούσω ότι το Internet αποξενώνει τον κόσμο.
Είδηση της τελευταίας στιγμής
Ο ηθοποιός David Carradine πέθανε στην Bangkok. Όσοι είναι στην ηλικία μου θα τον θυμούνται στο σήριαλ Kung Fu.


Το όμορφο παρελθόν μας αφήνει σιγά –σιγά. Καιρός να κάνω και ‘γω το ίδιο. Όχι καλέ να κλείσω την ανάρτηση εννοώ. Καλό Σαββατοκύριακο να έχετε, καλή κάλπη και να θυμάστε:
Μην αφήνετε τους άλλους να αποφασίζουν για σας. 04/06/09

U P D A T E

Η big mama και Jk μου απένειμαν το βραβείο φαντασίας που βλέπετε δίπλα – αριστερά κοίτα, στη μπάρα, εκεί. Τους ευχαριστώ πολύ. Τώρα εγώ λέει πρέπει να το δώσω σε άλλους 5 – μια μούντζα δηλ. - φίλους και πως το κάνουν αυτό χωρίς να κακοκαρδίσεις κανέναν; Το βρήκα: Θα επιλέξω ¨παιδάκια¨.
Έχουμε και λέμε:
1)Στην δεσποινίδα spy που κάνει πιο εμπνευσμένες της αναρτήσεις του μπαμπά της
2) Στον Vassili για την Εβίτα και Εβελίνα ( επειδή στην Άσπα θα το δώσουν και άλλοι)
3) Στην Ξένη το κορίτσι που χορεύει με της αλεπούδες.
4) Στην Χουακινα γιατί μας αρέσουν τα ¨ακατάλληλα¨ blog
5) Στον Γιώργο χωρίς άλλο σχόλιο.

Όσοι με ρωτάτε για την Μαρία περάστε μια βόλτα από το blog της. Οι φίλοι της αφήνουν σχόλια με την πορεία της κατάστασης της. Έχει σταθεροποιηθεί άλλα είναι δύσκολα. Πάντως σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον. Επίσης θα ήθελα προτάσεις τι άλλο μπορούμε να κάνουμε, γιατί καλά είναι τα λόγια άλλα δεν αρκούν. Αν ανοίγαμε ένα λογαριασμό στο όνομα της λέω για παράδειγμα.

Ένας φίλος της Μαρίας – tweety μας ενημέρωσε πως η κοπέλα βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο. Ας την στηρίξουμε με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας μας.
Σας παραθέτω την έκκληση των φίλων της.



FILOI MMLLON GNORIZETEATO T BLOG http://mariatweety.blogspot.com ME MEGALI MU LIPI SAS ANAKINONO META APO EKLISI TON FILON TS OTI TO MARAKI MAS VRISKETE SE POLI SOVARI KATASTASI STO NOSKOMIO E3AITIAS EPEIDINOSIS TOU EGKEFALOU TISPEITE TO KAI SE ALLOUS BLOGGES GIA NA ENOSUME TIS FONES MAS PROSEUXONTS NA TA KATAFERI GIA AKOMI MIA FORASTEILTE KAI SXOLIA SO BLOG TIS GIA SIMPARASTASIFILIKA PANOSEINAI MEGALI ADIKIA RE P......

Τόσοι ηταν περίπου και 2-3 με αναθήματα. Και του πωλητές να σε ξέρουν και να τους ξέρεις με το μικρό τους. Της Αναλήψεως. Την περιμέναμε την γιορτή καλύτερα και από το Πάσχα. Θες γιατί τέλειωνε το σχολείο, θες γιατί ξεκίναγε τι καλοκαίρι για μας και κάναμε το πρώτο μπάνιο. Πηγαίναμε και πιάναμε τότε την μαλλιαρή. Την πέτρα με τα φύκια που βάζαν οι κοπέλες κάτω από το κρεβάτι για να δουν ποιον θα παντρευτούν. Η εκκλησία στα καλά της το ίδιο και μείς. Βολτάροντας πάνω - κάτω στο δρόμο ρίχνοντας κλεφτή ματιά στην ¨καλή¨ σου που προχωρούσε με τον μπα-μπα(μπουλα) από πίσω
-Ποιος ηταν αυτός που κοίταξες;
- Συμμαθητής μου.
-Αν ξαναγυρίσεις το κεφάλι, θα σου κόψω τα πόδια.
Καλή βέβαια τρόπος του λέγειν. Ανταμώνατε στο σχολειό, στο δρόμο, αν η ξαδέλφη της έκανε πάρτι από τις 8 έως τις 10. Και από κει και πέρα...
-Γεια σου μπαμπά, η κόρη μου 20 και.
-Γεια σου μπαμπά, το αγόρι της γελώντας, κρατώντας την από την μέση να πηγαίνουν να προσκυνήσουν.
Λίγο πιο πέρα βλέπω και τον γιο μου 17 με την κοπέλα του να χαζεύουν, τι είναι αυτά εσώρουχα; Τόσα λεφτά για 2 σχοινάκια; Και τα φοράνε κιόλας;
Μην γίνεσαι γκρινιάρης μου λέει η κηπουρίνα, προχώρα.
Προχώρα όπως προχωράει η εποχή. Η πάγκοι τώρα αμέτρητοι, βαριέσαι να τους περπατήσεις, δεν περνάς από τον κόσμο. Και έχουν από αναπτήρες μέχρι αξεσουάρ αυτοκίνητων. Αυτό πια δεν είναι θρησκευτική γιορτή παζάρι είναι. Αχ αχτίδα πόσο σε καταλαβαίνω.
Συνεχίζω να πηγαίνω κάθε χρόνο στην γιορτή της νιότης μου, είτε για να δω κάνα γνωστό από τους λίγους που έχουν μείνει η για να ξορκίσω τον χρόνο...
Πόσα έχουν αλλάξει και οι αναμνήσεις γλυκόπικρες.
Αν μου ‘λεγε κάποιος να κάνω μια ευχή, ξέρετε τι θα ευχόμουν;
Να ξαναδώ τους πέντε πάγκους με παιχνίδια. Τίποτα άλλο.

Την εικόνα αριστερά την πήρα από εδώ.

UPDATE

Για να μην νομίζετε ότι τα ξέρω όλα, το κειμενο ηταν προγραμματισμένο να ανέβει την Τέταρτη 27/05/09, παραμονή της Αναλήψεως. Γιατί ανέβηκε σήμερα, μυστήριο.

Εφορευτική επιτροπή για εκλογές συλλόγου + ευρωεκλογές + εξειδίκευση στους Η/Υ 17:00 – 22:00 κάθε βράδυ + δουλειά + οικογένεια+ μαστόρους στο σπίτι +.....+...... = που είναι ο κηπουρούλης;
Επιστρέφω λίαν συντόμος, μη φύγετε.

Ένα καθυστερημένο Χρόνια Πολλά σε όσους γιόρταζαν χθες και δεν τους έστειλα mail.

22/5/09

- Έχετε 10 μέρες για κάνετε διακανονισμό.
- Τι... που.... ποιος;
-10 μέρες αλλιώς κατάσχεση.
- Μια στιγμή του είπε , κατ αρχάς εγώ δεν έχω χρέος στην συγκεκριμένη δημόσια υπηρεσία. Μετά το χαρτί γράφει 14 Απριλίου εσείς μου το φέρνετε την 21/4 Τρίτη του Πάσχα οπότε...
Αλλά ο δικαστικός κλητήρας δεν καταλάβαινε από αυτά. Του είπε να επικοινωνήσει με τη υπηρεσία και έφυγε.
Ανέβηκε σπίτι πλάκωσε τα τηλ. άλλα το μόνο που κατάφερε ήταν να του πουν να περάσει για να δούνε τι θα γίνει.
Έκανε λοιπόν τα πίκρα γλυκά και πήγε την άλλη μέρα αφού πήρε άδεια από τη δουλειά. Δεν παίζεις μα το Δημόσιο ιδίως όταν σου λένε πως χρωστάς 115.000 € και κάτι ψιλά. Πήρε ταυτότητες ΑΦΜ και ότι άλλο χαρτί σκέφτηκε και πήγε.
Δεν θα πούμε για το ψάξιμο για να βρει τον αρμόδιο. Μπήκε στο γραφείο
- Γεια σας είμαι ο Τάδε που σας τηλ.
- Ναι μάλιστα. Για να δω την ταυτότητα. Ωραία – στην κοπέλλα του γραφείου- φέρε μου τον φάκελο του κύριου.
Σηκώθηκε εκείνη πήγε στο ντουλάπι και άρχισε να ψάχνει
-Μήπως τον έχετε εσείς; Όχι; Δεν είναι εδώ.
Δεν είναι εδώ δεν είναι εκεί, 5 λεπτά. 10 λεπτά. Αμηχανία και ψάξιμο.
Δεν κάθεστε μέχρι να τον βρούμε. Τα νεύρα του κρόσσια άλλα άμα σου λένε ότι χρωστάς και πας να πείσεις ότι κάνουν λάθος κάνεις τον μ@^@Qα και δεν μιλάς.
Κάποια στιγμή, κάνα μισάωρο μετά δηλ. ο φάκελος βρέθηκε, είδαν ότι συμφωνούσαν όνομα, επώνυμο, όνομα πατρός, άλλα άλλαζε το όνομα της μητέρας και το έτος γέννησης, βγάλαν φωτοτυπίες τα χαρτιά του και του είπαν πως ναι ήταν συνωνυμία και να πήγαινε στο καλό Δεν κρατήθηκε
-Ένα εγκεφαλικό το πάθαμε εχθές, είπε
-Γιατί αφού το ξέρατε ότι δεν χρωστάτε.
-Εγώ το ήξερα, εσείς δεν το ξέρατε!!!

••••••••••••••••••••••••••••••••••••

Έχω χάσει το κινητό μου. ( Με την ευκαιρία αν κάποιος/α θέλει να μου ξαναδώσει το τηλ του ας μου το στείλει με SMS η email. Μαζί με το όνομα του). Αφού του έκανα φραγή πήγα σε ένα κατάστημα, είδα ένα άλλα δεν το αποφάσισα να το αγοράσω.
Πάω σε ένα κατάστημα που μέχρι πριν από λίγο ήταν μονοπώλιο- πως λέμε Ούτε Τηλέφωνο Έχουμε καταλάβατε- για να δω τι παίζει. Μια κοπελιά καθόταν καπνίζοντας και μιλώντας με μια γνώστη της, σημασία, τι είναι αυτό; δεν μου έδωσε. Κάάάάποια στιγμή ασχολήθηκε και μαζί μου.
-Τι θέλετε, αυτό; έχει τόσο.
7 € περισσότερο από ότι το είχα δει πριν. Ζήτησα λοιπόν
α) να πάρω την επιδότηση
β) το υπόλοιπο να μπει στην κάρτα μου
γ) να κρατήσω το παλιό μου νούμερο.
Πέτυχα 1 στα 3. Για τα υπόλοιπα έπρεπε να ξαναπεράσω Δευτέρα, ήταν Παρασκευή. Τεχνικοί και ταμία είχαν σχολάσει μου είπαν.
-Αφήστε θα το ξανασκεφτώ είπα, γιατί στο μυαλό μου τριγυρνούσε μια πολύ εξυπηρετική υπάλληλος. Για όσους δεν θυμούνται κλικ εδώ.
Μόλις μπήκα όντως οι υπάλληλοι δεν έκαναν τον γερμανό, και πιο πρόσφατο μοντέλο μου έδειξαν με τα ιδία χρήματα και η ταμίας με χαιρέτισε με ευγένεια – άσχετο άλλα ένα γλυκό χαμόγελο είναι διαφορετικό – και η διαδικασία δεν κράτησε ούτε τέταρτο. Φεύγοντας το κινητό μου δούλευε!!! και μάλιστα με το παλιό νούμερο.
Συγγνώμη και εγώ Δ.Υ. είμαι άλλα καταργήστε πια την μονιμότητα μήπως δούμε άσπρη μέρα σε αυτή την χωρά.

••••••••••••••••••••••••••••••••••••

Το έχω ξαναπεί είμαι κατά των γιορτών που έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Εγώ την Μάνα, Γυναίκα, το παιδί, τον ΑΜΕΑ, τον έρωτα κ.λπ. τους γιορτάζω και τιμώ όλο τον χρόνο. Τους τιμώ όταν βλέπω μάνα με παιδί στο δρόμο και τους αφήνω να περάσουν η τους παραχωρώ την θέση μου στην ουρά η δεν τους κακοποιώ η, η, η. Σαφώς και η μήτρα γέννηση των πάντων πρέπει να τιμάται. Ας μην την θυμόμαστε όμως μόνο μια μέρα τον χρόνο. Παρ όλα αυτά να χαιρόσαστε τον άνθρωπο που σας έφερε στην ζωή, πάρτε την έστω ένα τηλ. Και αν δεν ζει πέστε μια προσευχή, θα την ακούσει να ήσαστε σίγουροι.
Στη φωτογραφία είναι η Κυρά της Ρω η μάνα της Ελλάδας.
10/05/09

U P D A T E ( 10/5 )

Ο Καραγκιόζης έχασε τον μπαμπά του. Ο 85χρονος Ευγένιος Σπαθάρης «έφυγε» στις 22:40 το βράδυ του Σαββάτου. Κύριες, κύριοι και αγαπητά μας παιδιά η παράσταση έλαβε τέλος.