Author: Theogr ο κηπουρός
•5/24/2009 11:36:00 π.μ.
Τόσοι ηταν περίπου και 2-3 με αναθήματα. Και του πωλητές να σε ξέρουν και να τους ξέρεις με το μικρό τους. Της Αναλήψεως. Την περιμέναμε την γιορτή καλύτερα και από το Πάσχα. Θες γιατί τέλειωνε το σχολείο, θες γιατί ξεκίναγε τι καλοκαίρι για μας και κάναμε το πρώτο μπάνιο. Πηγαίναμε και πιάναμε τότε την μαλλιαρή. Την πέτρα με τα φύκια που βάζαν οι κοπέλες κάτω από το κρεβάτι για να δουν ποιον θα παντρευτούν. Η εκκλησία στα καλά της το ίδιο και μείς. Βολτάροντας πάνω - κάτω στο δρόμο ρίχνοντας κλεφτή ματιά στην ¨καλή¨ σου που προχωρούσε με τον μπα-μπα(μπουλα) από πίσω
-Ποιος ηταν αυτός που κοίταξες;
- Συμμαθητής μου.
-Αν ξαναγυρίσεις το κεφάλι, θα σου κόψω τα πόδια.
Καλή βέβαια τρόπος του λέγειν. Ανταμώνατε στο σχολειό, στο δρόμο, αν η ξαδέλφη της έκανε πάρτι από τις 8 έως τις 10. Και από κει και πέρα...
-Γεια σου μπαμπά, η κόρη μου 20 και.
-Γεια σου μπαμπά, το αγόρι της γελώντας, κρατώντας την από την μέση να πηγαίνουν να προσκυνήσουν.
Λίγο πιο πέρα βλέπω και τον γιο μου 17 με την κοπέλα του να χαζεύουν, τι είναι αυτά εσώρουχα; Τόσα λεφτά για 2 σχοινάκια; Και τα φοράνε κιόλας;
Μην γίνεσαι γκρινιάρης μου λέει η κηπουρίνα, προχώρα.
Προχώρα όπως προχωράει η εποχή. Η πάγκοι τώρα αμέτρητοι, βαριέσαι να τους περπατήσεις, δεν περνάς από τον κόσμο. Και έχουν από αναπτήρες μέχρι αξεσουάρ αυτοκίνητων. Αυτό πια δεν είναι θρησκευτική γιορτή παζάρι είναι. Αχ αχτίδα πόσο σε καταλαβαίνω.
Συνεχίζω να πηγαίνω κάθε χρόνο στην γιορτή της νιότης μου, είτε για να δω κάνα γνωστό από τους λίγους που έχουν μείνει η για να ξορκίσω τον χρόνο...
Πόσα έχουν αλλάξει και οι αναμνήσεις γλυκόπικρες.
Αν μου ‘λεγε κάποιος να κάνω μια ευχή, ξέρετε τι θα ευχόμουν;
Να ξαναδώ τους πέντε πάγκους με παιχνίδια. Τίποτα άλλο.

Την εικόνα αριστερά την πήρα από εδώ.


UPDATE

Για να μην νομίζετε ότι τα ξέρω όλα, το κειμενο ηταν προγραμματισμένο να ανέβει την Τέταρτη 27/05/09, παραμονή της Αναλήψεως. Γιατί ανέβηκε σήμερα, μυστήριο.

This entry was posted on 5/24/2009 11:36:00 π.μ. and is filed under , . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

20 Nεα λουλουδάκια:

On 24 Μαΐου 2009 - 2:01 μ.μ. , Aunt Donna είπε...

ω ναι....
καλημερες και φιλια Τεο!

 
On 24 Μαΐου 2009 - 5:45 μ.μ. , ΑΡΙΑΔΝΗ Παπαφωτίου είπε...

Ωραίο κείμενο!

 
On 24 Μαΐου 2009 - 5:57 μ.μ. , Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Πόσο οικείοι μου είναι αυτοί οι πέντε πάγκοι έξω από την εκκλησία και η ατελείωτη "αλητεία" στα δρομάκια του χωριού....

 
On 25 Μαΐου 2009 - 1:48 π.μ. , korinoskilo είπε...

πρεπει οι γιορτες τις εκκλησιας να συνοδευοντε απο πανυγιρτζιδικους παγκους?
αυτο ποτε δεν το καταλαβα.....

αλλο το πανυγιρι και αλλο η γιορτη της εκκλησιας.....
ας ξεχωρισουμε λιγο τα πραγματα...

κατι τετιους παγκους δεν ριμαξε ο χριστος εξω απο την εκκλησια?( ετσι δεν λενε?)

ή μηπως περνουν ποσοστα και απο κει οι εκκλησιες και τα επιτρεπουν αυτα?


καλημερα :)

 
On 25 Μαΐου 2009 - 9:15 π.μ. , Αza είπε...

Oι αναμνήσεις μας στοιχειώνουν κάποιες φορές... Τεό δεν ξέρω τι να σου πω για αυτά τα πανηγύρια.Ποτέ δεν μου άρεσαν.Θα κρατήσω όμως αυτό που έγραψες με τη "μαλλιαρή"...δεν το ήξερα και το βρήκα όμορφο και ρομαντικό.Καλημέρα και καλή βδομάδα!

 
On 25 Μαΐου 2009 - 12:08 μ.μ. , VaD είπε...

Kλασικά ανίδεος πληκτρολόγος,τώρα ανακάλυψα τον προγραμματισμό ανάρτησης και νομίζω πως ανακάλυψα την Αμερική:)Προς το παρόν δουλεύει.

Ε,πανηγύρια κι εκκλησιές μαζί πάνε...

Καλή εβδομάδα...

 
On 25 Μαΐου 2009 - 8:48 μ.μ. , Σταυρούλα είπε...

Κηπουρέ μου καλησπέρα.Το κείμενο ανέβηκε της αναρτήσεως αντί της Αναλήψεως έτσι;Πάντως είναι ωραίο!Σ'ευχαριστώ για τις ευχές!Να είσαι καλά και καλή εβδομάδα!

 
On 25 Μαΐου 2009 - 10:00 μ.μ. , eirini είπε...

Αλλάζουν τα χρόνια κηπουρέ... εσύ παλιότερα δεν τολμούσες να κοιτάξεις μια κοπέλα και τώρα μπορούμε να κυκλοφορούμε με μεγαλύτερη κατανόηση και ελευθερία από τους γονείς! Γλυκόπικρες αναμνήσεις... μερικά καλύτερα και μερικά χειρότερα του παρελθόντος! Τότε 5 πάγκοι παιχνίδια και τώρα τα εσώρουχα κορδόνια σε κοινή θέα έξω από την εκκλησία... είναι να μην νοσταλγείς το παρελθόν;

Φιλιά πολλά!

 
On 27 Μαΐου 2009 - 11:53 π.μ. , Artanis είπε...

προγραμματισμός ανάρτησης...Τί είναι αυτό;;;!!!;;;
OMG, τί άλλο έχω να μάθω πια...

 
On 27 Μαΐου 2009 - 12:01 μ.μ. , Masterpcm.. είπε...

Έχει χαθεί το μέτρο και η αίσθηση προ πολλού...

Δεν γίνεται διαφορετικά δυστυχώς, με τις αναμνήσεις μας θα γεράσουμε (προσωπικά δεν το πολυβλέπω κιόλας να προλαβαίνω να γεράσω επαρκώς), αναπολεί κανείς τις ημέρες που κάποια πράγματα είχαν νόημα ως και αξία μα οι καιροί άλλαξαν.
Δεν θεωρώ απαραίτητο να αλλάξουμε και εμείς μαζί τους, ας δώσουμε λίγο από το φως που σβήνει στα παιδιά μας κι ας το διαχειρισθούν όπως θέλουν.


Καλημέρα

 
On 30 Μαΐου 2009 - 7:04 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Aunt Donna καλώς όρισες. Ακριβώς έτσι. Καλό Σ/Κ.

 
On 30 Μαΐου 2009 - 7:08 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

ΑΡΙΑΔΝΗ Παπαφωτίου ευχαριστώ πολύ. Καλώς όρισες και συ στον κήπο

 
On 30 Μαΐου 2009 - 7:10 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Μια φορα κι εναν τρελο... οι περισσότεροι από μας έχουμε κοινές μνήμες. Καλημέρα.

 
On 30 Μαΐου 2009 - 7:11 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

korinoskilo προφανώς παίρνουν άλλα είναι και ένα καλό έσοδο για τους δήμους. Ποιος θα τολμήσει να το κόψει.

 
On 30 Μαΐου 2009 - 7:14 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Αza υπάρχουν πολλά τέτοια έθιμα στον τόπο μας. Και είναι ωραίο να τα κρατάμε.

 
On 30 Μαΐου 2009 - 7:15 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

VaD όλοι μαθαίνουμε με τον καιρό. Καλό Σαββατοκύριακο.

 
On 30 Μαΐου 2009 - 7:17 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Σταυρούλα ναι μάλλον μπερδεύτηκε και αυτό. Δεν πειράζει. Να είσαι καλά.

 
On 30 Μαΐου 2009 - 7:18 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

eirini ¨μερικά καλύτερα και μερικά χειρότερα του παρελθόντος!¨ Τα είπες όλα. Φιλιά.

 
On 30 Μαΐου 2009 - 7:20 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Artanis δεν είναι δύσκολο. Ανοίγεις εκεί που λέει επιλογές ανάρτησης και αλλάζεις ημερομηνία και ώρα.

 
On 30 Μαΐου 2009 - 7:23 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Masterpcm.. και ‘γω δεν θα ήθελα να αλλάξω. Προσπαθώ να συμβαδίζω με την εποχή μου και της ανάγκες της. Ευτυχώς έχουμε πολύ φως να δώσουμε στα παιδιά μας.