Κατ’ αρχάς θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τις ευχές και τα συγχαρητήρια, να είστε και να είμαι καλά και να πορευόμαστε παρέα.

Να σας πω επίσης, πως ότι έγραψα στα 7 πράγματα για μένα είναι αλήθεια εκτός από το
7) Όταν έκανα πρόταση στην γυναίκα μου την ήξερα 15 μέρες.
Εκεί δίκιο είχε η mama γιατί οι μέρες ηταν 10 άλλα δεν ήθελα να σας φρικάρω. Η Μαρία και η αχτίδα φαίνεται ότι με ξέρουν αρκετά καλά λέγοντας ότι πιστεύουν τα πάντα για μένα, άλλωστε είναι και από τους παλιότερους φίλους μου και χαίρομαι που περνάνε ακόμα για ένα γεια. Όσο για τον εθελοντισμό αυτό είναι μια άλλη ιστορία και θα την συζητήσαμε κάποια στιγμή.

Ο τίτλος αναφέρετε στο ότι αυτό είναι το πεντηκοστό post του Κήπου Νο 2. Αν πατήσετε πάνω στον τίτλο θα σας πάει στο πρώτο post αυτού του blog.


Πριν περάσουμε στο Ξεblogάρισμα θα ήθελα να σας προτείνω να δείτε το βίντεο που έχει αναρτήσει ο Α.Μ.Κ., είναι λίγο σκληρό - αλλά πολύ διδακτικό- και για αυτό την ανάρτηση που είχα για να βάλω στο Αλκοολισμός και άλλα θα την βάλω από Δευτέρα. Τέλος σε όσους άρεσε το παιχνίδι που είχα και νομίζουν πως είναι πιο έξυπνοι από ένα 11χρονο ας περάσουν μια βόλτα από εδώ gekoudi .



Βρεθήκαμε την Κυριακή 2/10 στην αγορά τη Κυψέλης. Ο panoptis, η ATHENA, η desapoin3ison4, η Sally Finkenstein ο Pan και ο κηπουρός. Αυτό που μου άρεσε προσωπικά ηταν το γεγονός ότι έχω να δω κάτι αιώνες να γίνεται διαχείριση ενός χώρου από τους κατοίκους της περιοχής. Μου έφερε στο νου την αρχαία αγορά που λειτουργούσε η δημοκρατία του δήμου. Ζητήσαμε τον χώρο για το bazaar-party στις 13/14 Δεκεμβρίου και μας τον παραχώρησαν. Λεπτομέρειες για τον χώρο θα βρείτε στη ATHENA. Επειδή ο σκοπός είναι καλός ζητάμε την συμμετοχή σας τόσο στην ενημέρωση των αναγνωστών σας όσο και στη ίδια την εκδήλωση. Δεν έχει σημασία αν είστε μακριά μια αναφορά στο γεγονός μπορείτε να κάνετε. Και αν είστε εντός των τειχών, Σ/Κ θα είναι, εκεί που θα πάτε για καφέ ελάτε σε μας. Άλλωστε θα λειτουργεί παράλληλα και μια εικαστική έκθεση και θα είναι όμορφα. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.



Και επιτέλους φτάσαμε στο παιχνίδι μια υποχρέωση που άργησε λίγο αλλά ποτέ δεν είναι αργά.



Μετά τους 127 βιοχημικούς και ερευνητές τής πυρηνικής φυσικής... έρχονται οι 127 ψυχολόγοι και ερευνητές ψυχιατρικής και ψυχοσωματικής ταύτισης (πώς είπατε;) του ξεblogαρίσματος και με ρώτησαν τα εξής ( Π Ρ Ο Ε Ι Δ Ο Π Ο Ι Η Σ Η μετά από τις απαντήσεις και οι 127 σκίσανε τα πτυχία τους):


( Όπου έχει χρώμα κάντε κλικ. )



1) Ποιό μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις;
Ήδη ξέρω αρκετά μου αρκούν.


2) Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά;
Η γυναίκα μου πάνω απ’ όλες
Όλες οι άλλες από κάτω



3) Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το όνομα σου. Τι όνομα θα διάλεγες;
Πάλι καλά που δεν βάλατε φύλο.


4) Τι θα χάραζες στην ταφόπετρα σου;





Σας λύθηκε η απορία;



5) Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις πως σου ταιριάζει απόλυτα.
Μόνο ένα;

6) Διάλεξε καινούριους γονείς. Δώσε όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορείς.
Δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι που δεν έχεις. Θα ήμουν ευχαριστημένος απλά να τους είχα

7) Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου.
Όσοι με τον χάρο γίναν φίλοι, ζούνε απλά για ένα όνειρο.
8) Αν ήσουν συγγραφέας, ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος.
Κάτω από την μαρκίζα

9) Αν ήσουν αυτοκίνητο, τι μάρκα θα ήσουν;
Θέλει και ρώτημα;

10) Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν;
Επιλέξτε εσείς ( Εξαιρείται η mama γιατί ξέρω ότι θα πει ελέφαντας)

11) Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;
Για τα λαθη που δεν εκανα.

12) Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται
Για την μαγκιά μου (και την ομορφιά μου, την εξυπνάδα μου, την μετριοφροσύνη μου.....)

13) Θα θυσίαζες τη ζωή σου για κάποιον;
Αν ηταν για μια Ιδέα, Ελευθερία, Πατρίδα.
(τιμής ένεκεν)

Θα προσκαλέσω να παίξουν sweetrose Κώστας Βλουτής ιωαννα-carino mama Dalton ναντυ Eleni Dafnidi ΕΛΕΝΑ-ΦΛΩΡΙΝΑ v e n c e r e m o s
jk in your life fresco

Μετά μια δυναμική μουσική εισαγωγή ήρθε η ώρα για μια πολλαπλή ανάρτηση.
Θέμα 1ο:
Το παιχνίδι είχε μεγάλη επιτυχία σύμφωνα με τα σχόλια και τα mail που πήρα. Βάζω την λύση στα σχόλια ώστε αν δεν το έχει παίξει κάποιος να μη τη βρει μπροστά του.
Θέμα 2ο:
Αρχίζω να κάνω update στα link. (τα καινούργια είναι με αστεράκι). Τα link θα τα βρείτε εδώ αλλά και στο sidebar εκεί που γράφει Φιλοι και Αδέλφια
Θέμα 3ο:
Αρκετές φορές μου έχετε γράψει πως θα θέλατε να βοηθήσετε στο θέμα του Αλκοολισμού. Και εδώ και στο άλλο blog του Αλκοολισμού, έχω βάλει το νέο gadget συμμετοχής και τα έχω δηλώσει και στο sync. Και για τον κήπο όχι ότι δεν με ενδιαφέρει άλλα δεν είναι τόσο απαραίτητο. Για το blog του αλκοολισμού, κάθε συμμετοχή, κάθε link, κάθε δήλωση σαν αγαπημένο στο sync μετράει και ευχαριστώ εκ των πρότερων όσους συμμετέχουν. Αλήθεια ξέρει κάνεις να μου πει πως μπορώ να δω όλη την λίστα των blog στο sync γιατί την ψάχνω και δεν την βρίσκω.
Θέμα 4ο:
Αυτό εδώ το link και αυτό το βίντεο είναι για παλιούς και νέους blogger




Ένα διάλλειμα και συνεχίζουμε




Τέλος με κάλεσαν να παίξω στο 7 αλήθειες για μένα. Η πρώτη που το έκανε ηταν η Ειρήνη και ακλούθησαν τα παιδιά από την Χουακίνα

Όποιος άλλος με έχει καλέσει ονομαστικά να το πει τώρα αλλιώς ας σωπάσει για πάντα.

Οι κανόνες του παιχνιδιού:Βάλε Link (σύνδεση) προς το άτομο που σε έκανε tag.Γράψε 7 αλήθειες για σένα στο blog σου, κάποιες κοινές, κάποιες περίεργες.Κάνε tag 7 άτομα στο τέλος της ανάρτησης βάζοντας τα ονόματα τους και links προς το blog τους.Ειδοποίησε τους ότι του έχεις κάνει tag αφήνοντας σχόλιο στο blog τους.
Κάποια πράγματα έχουν ήδη ειπωθεί. Για να δω πόσο με διαβάζετε και για να παίξω θα παίξετε μαζί μου. Μπορεί κάτι από τα παρακάτω να μην είναι αλήθεια ( σας θυμίζει κάτι;). Σας καλώ λοιπόν να βρείτε το/τα ψέμα/τα αν υπάρχουν.

1)Γίνομαι έξαλλος όταν κάποιος με στήνει σε ραντεβού
2)Τρελαίνομαι για την μαγειρική και τα πάζλ.
3)Ήμουν εθελοντής στους Ολυμπιακούς, στην Eurovision , στον τελικό του Champion league
4)Με τα αδέλφια μου έχουμε κατά μέσο όρο 10 χρόνια διαφορά.
5)Στην βιβλιοθήκη μου έχω μια συλλογή από Bell γύρω στα 250 κομμάτια
6)Έχω γράψει, σκηνοθετήσει και παίξει σε θεατρικό.
7)Όταν έκανα πρόταση στην γυναίκα μου την ήξερα 15 μέρες.
Θα καλέσω τους καινούργιος φίλους να παίξουν δηλ.

την sweetrose το kokkinompaloni την Flora την παπαρουνα τον ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ τον akamas την Κοκκινοσκουφίτσα
(Όλα στο κόκκινο. )

Σεντόνι την έκανα την ανάρτηση αλλά θα περάσετε μια εβδομάδα με αυτή. Καλό Σ/Κ και καλό μήνα. Άντε και αυτό για το τέλος

Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των

όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.

Ποτέ από το χρέος μη κινούντες

·δίκαιοι κ' ίσιοι σ' όλες των τες πράξεις,

αλλά με λύπη κιόλας κ' ευσπλαχνία·

γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι,

κι ότανείναι πτωχοί, πάλ' εις μικρόν γενναίοι,

πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε

·πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,

πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τους πρέπει

όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)

πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,

κ' οι Μήδοι επι τέλους θα διαβούνε.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1903)

Τους είδε να ανεβαίνουν στον Ιερό Βράχο και η καρδιά του σφίχτηκε. Όταν έφτασαν κοντά του ο επικεφαλής γαύγισε κάτι σε μια άγνωστη γλώσσα, δείχνοντας την σημαία. Δεν κατάλαβε τι του είπε αλλά κατάλαβε τι του ζητούσε. Αργά κατέβασε την σημαία και την τύλιξε γύρω από το κορμί του. Και ενώ οι ξένοι στρατιώτες τον κοίταζαν, έδωσε μια και πήδηξε κάτω από την Ακρόπολη.

Η Ιστορία μας είναι ένα ψηφιδωτό από άπειρες τέτοιες γενναίες πράξεις ανθρώπων σαν τον Κώστα Κουκίδη. Ένα παιδί 17 χρονών , που δεν μνημονεύεται στους μεγάλους και βαρύγδουπους λόγους, που δεν διδάσκεται στα σχολεία. Που παρ’ όλο που τον μνημονεύει ο μεγάλος μας Λουντέμης στο “Αυτοί που φέρανε την καταχνιά” και στήθηκε πλάκα με το όνομα του, αμφισβητήθηκε η ύπαρξη του.

Άλλη μια φοβερή ιστορία αυτή που περιγράφει ο Λουντέμης στο συγκεκριμένο βιβλίο, αυτή των 5 γύφτων που τους σκότωσαν στα Πετράλωνα οι γερμανοί και που έκανε τον επικεφαλής της ομάδας να πει “...... το τόπο αυτό τον λένε Griechenland. Εδώ θα επιζεί όποιος σκοτώνει πρώτος. Να περπατάτε με το δάχτυλο στην σκανδάλη.”

Αυτά δεν τα μαθαίνουμε στα σχολειά μας, πρέπει να τα ανακαλύπτουμε μόνοι μας. Δεν μας λένε για τον Βασίλη Τσαβαλιάρη από την Πιαλεία Τρικάλων που είναι ο πρώτος νεκρός οπλίτης στον πόλεμο του 40. Υπηρετούσε στο 21ο φυλάκιο της Πίνδου στο 51 Σύνταγμα όταν περίπου στις 5 το πρωί τον βρήκε μια Ιταλική σφαίρα. Δεν μαθαίνουμε για τον Υπολοχαγό Αλέξανδρο Διάκο από την Χάλκη, που ηταν ο πρώτος αξιωματικός που σκοτώθηκε. Και σπάνια μας λένε για τη Πηνελόπη Δέλτα που αυτοκτόνησε όταν μπήκαν οι γερμανοί στη Αθήνα. Τόσα χρόνια να διδάσκεται μια ιστορία παραποιημένη ότι ο Μεταξάς είπε το όχι. Περάστε ήθελε να τους φωνάξει αλλά δεν μπορούσε. Ίσως κάποτε τα πραγματικά γεγονότα βγουν στη επιφάνεια. Ίσως κάποτε μάθουμε τους αληθινούς ήρωες αυτής της χώρας. Και δεν με στεναχωρεί τίποτα άλλο σήμερα πάρα το γεγονός πως αυτό που δεν κατόρθωσαν τότε οι κατακτητές μας, να μας υποδουλώσουν, το κατάφεραν κάποια χρόνια αργότερα με ειρηνικό τρόπο και με την ανοχή μας. Οι ιταλοί μας γέμισαν πιτσαρίες, τζελατεριες, pasta d’…., οι γερμανοί με αυτοκίνητα, τεχνολογία, μπυραρίες που σερβίρουν κότσι, ακόμα και οι ιάπωνες βάλανε πόδι και το σούσι κοντεύει να γίνει το εθνικό μας φαγητό.

Σας κούρασα. Κρατήστε στην καρδιά σας και στην μνήμη σας τους ανθρώπους που μας κάνουν υπερήφανους να λέμε πως είμαστε Έλληνες. Αν δεν μπορούμε να κάνουμε ότι έκαναν και εκείνοι, ας διδάξουμε τα παιδιά μας να το κάνουν.

Το παρακάτω βίντεο το βρήκα στον φίλο παραμυθά και δεν άντεξα στον πειρασμό να μην το βάλω για κλείσιμο.

Κατ’ αρχάς θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πως είμαι κατά σε κάθε παγκόσμια ημέρα. Το θεωρώ υποκρισία να θυμόμαστε μια φόρα τον χρόνο την μαμά μας, τα παιδιά που πεινάνε, την ενδοοικογενειακή βία, το περιβάλλον και 364 μέρες να τα ξεχνάμε. Όχι ρε συ μου λέει ο φίλος δεν τα θυμόμαστε μόνο τότε τα υπενθυμίζουμε στους άλλους. Δεν υπάρχουν άλλοι, εγώ είμαι καθισμένος στον καναπέ και βλέπω τα αφιερώματα έτσι για να λέω πως συμμετέχω- και άμα λάχει στέλνω και ένα sms για να “συμβάλω” και ’ γω.
Αφορμή για το σημερινό post είναι η ημέρα κατά του καρκίνου του μαστού. Δεν ξέρω αν είναι μόνο Ελληνικό φαινόμενο άλλα ο φόβος που έχουμε να μιλήσουμε, συζητήσουμε, να προφέρουμε λέξεις όπως αλκοολισμός, καρκίνος, βιασμός, σεξουαλική παρενόχληση, βία μέσα στο σπίτι, αγγίζει τα όρια του γελοίου. Θεωρούμε ότι ξορκίζουμε το κακό με το να μην το προφέρουμε; Ότι θα πάψω να είμαι αλκοολικός, καρκινοπαθής η ότι άλλο άμα το κρύβω;
Ο πεθερός μου έχει καρκίνο εδώ και 2 χρόνια κοντά άλλα ακόμα δεν του το έχουν πει. Θα πεθάνει ο άνθρωπος και δεν θα ξέρει από τι. Η νύφη μου – ούτε 40 – έκανε μαστεκτομή, αφαίρεση ωοθηκών και μείς ρωτάμε τι κάνεις; λες και πέρασε κρύωμα. Εντάξει δεν είναι εύκολα πράγματα άλλα μήπως ο φόβος είναι δικός μας και όχι του ασθενή;
Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου, από καρκίνο, μετά τον καρκίνο του πνεύμονας. Και να μην σας κουράσω με στατιστικά γράφοντας πως στην Ευρώπη 165000 γυναίκες πεθαίνουν κάθε χρόνο από αυτό.
Θα ήθελα να σας καλέσω από εδώ σε μια συζήτηση όχι μόνο για αυτό το θέμα άλλα γενικότερα για την υγεία μας.
Τα ερωτήματα είναι:
Πόσο τακτικά κάνουμε –αν κάνουμε – τις απαραίτητες εξετάσεις που προτείνονται (μαστογραφία – τεστ Παπ- εξέταση προστάτη)
Είμαστε ενημερωμένοι για τις δυο μεγαλύτερες ασθένειες του αιώνα μας: Καρκίνο- AIDS;
Έχουμε γνωρίσει η έχουμε στο ευρύτερο περιβάλλον ανθρώπους με αυτές της ασθένειες; Και πως τους αντιμετωπίζουμε
Δύσκολα σας βάζω σήμερα, άλλα ξέρετε μου πήρε πολλά χρόνια να γνωρίσω τον εαυτό μου και το πόσο σημαντικός είμαι – χωρίς εγωιστική διάθεση. Και αν δεν είμαι καλά δεν μπορώ να βοηθήσω και άλλους να γίνουν.
Υπάρχει ένα ωραίο άρθρο στον αρκούδο, λίγο παλιό άλλα πάντα επίκαιρο.

Περάστε μια βόλτα από την Συμέλα.


Και αφήστε κάτι ροζ σήμερα εδώ. Μόνο 16 συμμέτοχες για μια τόσο σημαντική μέρα είναι πολύ λίγες .
Ροζ τριαντάφυλλα από μένα σε όλους σας και το θέμα δεν είναι μόνο γυναικείο.

Το παιχνίδι παίζεται ως εξής:
Βρίσκεις, ένα φιλόσοφο, ένα μέντιουμ, ένα παιδί, μια παλιά αγάπη και ένα καθρέφτη και τους κάνεις μια ερώτηση. Μετά το κάνεις πάσα σε κάποιους φίλους πας και τους το λες.
Για πάμε:
Πως από λίκνο του πολιτισμού γίναμε κούνια που μας κούναγε:



Θα έχουν μέλλον τα παιδιά μας;




Πως μπορώ να επανορθώσω, που κατέστρεψα το κόσμο σου;



Συγγνώμη κυρία μου, πια είστε;




Ήθελα να’ ξέρα δεν ντρέπεσαι;




Θα καλέσω να παίξουν μια μάμα (mama Dalton) , ένα οργισμένο νεαρό ( Κολινδρός) , ένα φίλο που έχει απουρίες (ΑΠΟΥΡΩ), κάποια που παίζει στο βιολί της τους δικούς τις σκοπούς ( βιολιστης στη στεγη) μια φίλη που έχει το ίδιο όνομα με την κόρη μου ( Με καλή παρέα!!!) και ένα φίλο από την Ιρλανδία (irlandos). Αναμένω.

Υ.Γ. συγγνώμη που δεν θυμάμαι ποιος / α με κάλεσε.