Author: Theogr ο κηπουρός
•10/06/2008 09:57:00 μ.μ.

|
This entry was posted on 10/06/2008 09:57:00 μ.μ. and is filed under . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

16 Nεα λουλουδάκια:

On 7 Οκτωβρίου 2008 - 2:11 π.μ. , kokkinogouli είπε...

σνιιιιιιιφφφφφφ!
Καληνύχτα κηπουρέ!

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 5:32 π.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Μάλλον χρειάζεσαι χαρτομάντιλα. Καλημέρα kokkinogouli καλώς ήρθες στον κήπο.

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 11:40 π.μ. , Kaveiros είπε...

Όμορφο!!

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 12:22 μ.μ. , Maria Tzirita είπε...

Τι τραγική ιστορία... Πραγματικά ο τίτλος που έβαλες τα λέει όλα: χωρίς λόγια...
Σου έχω στείλει μέιλ στο φαλακρός, χρειάζομαι τη βοήθειά σου σε κάτι, αν δεν το πήρες πες μου.

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 4:09 μ.μ. , manetarius είπε...

ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ!!!
Είμαι που δεν είμαι στα καλά μου...έγινα χειρότερα!

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 5:21 μ.μ. , Side21 είπε...

Τόση ευαισθησία ...
Εμ βέβαια, κηπουρός γαρ !!!
Χάρηκα για τη γνωριμία ...
Αν και δεν κάθησα στους μεζέδες.
Ας όψεται το ΙΚΕΑ και ο εξοπλισμός
στα φοιτητοδωμάτια των τέκνων ...
Καλή αντάμωση στο ΠΑΡΤΥ ...
Ελπίζω !!!

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 5:49 μ.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Kaveiros συμφωνώ, για αυτό το έβαλα.

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 5:51 μ.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Μαρία πολλές φορές η ζωή είναι πιο τραγική. Το mail το πήρα και σου απάντησα. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 5:55 μ.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Έλα καλέ μανιταράκι. Αυτά είναι για να βλέπουμε ότι υπάρχουν και χειρότερα.

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 6:00 μ.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Side21 ε ναι μια δόση ευαισθησίας την έχουμε. Δεν φταίω εγώ, το παιχνίδι είναι έτσι.
Ευτυχώς που τα δικά μου σπουδάζουν και μένουν εδώ. Και‘γω χάρηκα και ελπίζω να σε δω στο πάρτι.

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 10:45 μ.μ. , αθηνα είπε...

Μια ιστορία αγάπης με άδοξο τέλος?? Μια ευαισθησία την έχουμε Κηπουρέ μου!! Να σαι καλά!!

 
On 7 Οκτωβρίου 2008 - 11:32 μ.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Το είπαμε αυτό Αθηνά μου. Άλλωστε τα πραγματικά φυτά θέλουν ευαίσθητο άνθρωπο.

 
On 8 Οκτωβρίου 2008 - 9:25 π.μ. , mamadalton είπε...

Το ξέρω ότι είσαι άνθρωπος που κατέχει ποιοτική και αληθινή ευαισθησία στην ψυχή του. Αλλά να το δείχνεις κιόλας; Πολλά καντάρια κότσια χρειάζονται αδερφέ μου... Μπράβο σου!
Η ιστορία πράγματι είναι χωρίς λόγια
Η ανιδιοτελής αγάπη δεν έχει λόγια ούτε προσδοκίες, ούτε περιμένει ανταμοιβές και δικαιώση! Για μένα δεν είναι μια τραγική ιστορία με άδοξο τέλος, είναι το παράδειγμα του αληθινού νοήματος της ζωής που έχουμε καλεστεί να εκπροσωπήσουμε εμείς τα ¨νοήμοντα όντα¨ ΤΗΝ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ
Με έφτιαξες πρωι πρωι!!!
Φιλούρες

 
On 8 Οκτωβρίου 2008 - 10:11 π.μ. , Artanis είπε...

Ωχ, στεναχωρέθηκα, πρωί-πρωί...

Σου στέλνω όμως πρόσκληση για παιχνίδι, για να ανεβεί η διάθεση...
Πέρνα να ρίξεις μια ματιά, αν θες...
Καλημέρα...

 
On 8 Οκτωβρίου 2008 - 4:08 μ.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

mama η υπέρτατη απόδειξη αγάπης είναι η θυσία. Βέβαια κάποιοι θα το έλεγαν πως πρόκειται για επανόρθωση.
Όσο για τα κότσια θα τα αποκτήσεις και συ με τον καιρό. Να ‘σαι καλά.

 
On 8 Οκτωβρίου 2008 - 5:52 μ.μ. , Theogr ο κηπουρός είπε...

Artanis με την επομενη αναρτηση πιστευω να σου φτιαξω το κεφι. Ευχαριστω για το παιχνιδι. Μολις βρω ευκαιρια θα το παιξω.