Το παιχνίδι παίζεται ως εξής:
Βρίσκεις, ένα φιλόσοφο, ένα μέντιουμ, ένα παιδί, μια παλιά αγάπη και ένα καθρέφτη και τους κάνεις μια ερώτηση. Μετά το κάνεις πάσα σε κάποιους φίλους πας και τους το λες.
Για πάμε:
Πως από λίκνο του πολιτισμού γίναμε κούνια που μας κούναγε:



Θα έχουν μέλλον τα παιδιά μας;




Πως μπορώ να επανορθώσω, που κατέστρεψα το κόσμο σου;



Συγγνώμη κυρία μου, πια είστε;




Ήθελα να’ ξέρα δεν ντρέπεσαι;




Θα καλέσω να παίξουν μια μάμα (mama Dalton) , ένα οργισμένο νεαρό ( Κολινδρός) , ένα φίλο που έχει απουρίες (ΑΠΟΥΡΩ), κάποια που παίζει στο βιολί της τους δικούς τις σκοπούς ( βιολιστης στη στεγη) μια φίλη που έχει το ίδιο όνομα με την κόρη μου ( Με καλή παρέα!!!) και ένα φίλο από την Ιρλανδία (irlandos). Αναμένω.

Υ.Γ. συγγνώμη που δεν θυμάμαι ποιος / α με κάλεσε.

Βρήκα τα ρολά κλειστά και τα φώτα σβησμένα. Παρ’ όλα αυτά χτύπησα άλλα μάταια. Είχα πάει να πάρω το ασφαλιστήριο του αυτοκινήτου μου, που το είχα πληρώσει πριν 3-4 μέρες. Άλλα το γραφείο κλειστό. Ο ρολογάς από δίπλα βγήκε και με κοίταξε
- Δεν είναι εδώ, μου είπε. Τα μάζεψαν άρον – άρον γιατί βάρεσε κανόνι η εταιρία, μα δεν το ακούσατε στις ειδήσεις;
Όχι δεν το είχα ακούσει.
- Δηλ. ψέλλισα δεν θα ξανανοίξει;
- Όχι μου είπε. Έκλεισε
...........................
Σηκώνω το τηλ. μου να πάρω τον δικηγόρο μου να δω τι μπορώ να κάνω. Νεκρό.
- Γυναίκα πληρώσαμε τον λογαριασμό της φωνοτάδε;
Τον πληρώσαμε, χθες
- Μπαμπά δεν έχουμε ιντερνέτ. Δεν μπορώ να τελειώσω την εργασία μου.
Προσπάθειες από το κινητό. Τι έγινε, ποιος, που, πότε. Η φωνοταδε δεν υπάρχει πια. Έκλεισε.
....................................

Έκατσα να δω τον αγώνα.
- Γυναίκα απόκτησε δορυφορική η πολυκατοικία;
Όχι. Γιατί άκουγα εγώ λοιπόν κυπριακά; Οι δημοσιογράφοι είχαν απεργία και επιστρατεύτηκαν κύπριοι. Η ενημέρωση μου; Έκλεισε.

....................................
Ο γιος γύρισε με ένα χαμόγελο-της – γάτας – που –έκλεψε-το –γάλα. Τον κοίταξα
- Κατάληψη μου είπε.
Η παιδεία έκλεισε.

.................................
Αποφάσισα να κάνω βόλτα στη παραλία. Κάποιο εξοχικό μπουζοκομάγαζο την είχε κλείσει με κάγκελα. Η θάλασσα που είναι; Έκλεισε.


..............................
Πήγα προς το βουνό. Μετά τα καμένα, εκεί που άρχιζε το πράσινο, ένας μαντρότοιχος μιας βίλλας. Το οξυγόνο μου; Έκλεισε.
.................................
Περίμενα το λεωφορείο για να επιστρέψω. Εις ματην.
- Την κατάργησαν την γραμμή μου είπε ένας περαστικός
Η συγκοινωνία μου. Έκλεισε.
......................................
Το έκοψα με τα πόδια, και πέρασα τυχαία από την τράπεζα μου, την βρήκα κλειστή. Ο κόσμος απ’ έξω μου είπε απλά:
- Η οικονομία; Άστα. Έκλεισε.

............................
Μια προσευχή. Θα με σώσει και θα με λυτρώσει. Πήγα στην εκκλησία . Άδεια. Ο πάτερ;
- Την κοπάνησε μου είπε η νεοκώρισσα μαζί με το παγκάρι.
Και η θρησκεία μου; Έκλεισε;

...............................
Ο πόνος στο στήθος αυξήθηκε. Το ΕΚΑΒ.
- Πάρε καλύτερα ταξί γιατί μέχρι να έρθει... άσε που έχουν απεργία οι εφημερεύοντες. Ούτε φαρμακείο θα βρεις ανοιχτό
Η υγεία μου; Έκλεισε.

...............................................
Και πριν να κλείσω και γω, να πω πως φταίω. Που τόσα χρόνια έκλεινα τα μάτια και τα αυτιά, σε όσα συμβαίνουν γύρω μου φανταζομενος πως δεν θα με αγγίξουν. Τι άλλο να πω. Αφού κλείσαμε ως χώρα δεν μου μένει τίποτα άλλο από το να κλείσω και ‘γω.
Έκλεισα.

Ήρθε και μας βρήκε. Την γνωρίζαμε άλλα όπως αποδείχτηκε δεν την ξέραμε καθόλου.
- Γράψτε τα μας παρακάλεσε. Για μένα άλλα και εκείνους που νομίζουν πως η ζωή τους κλείστηκε σε ένα μπουκάλι. Γράψτε τα για να δουν πως μπορούν να συνεχίσουν να ζουν και πέρα από αυτό.
Ανέλαβε η mama το δύσκολο έργο της καταγραφής, πώς να απλώσεις την ζωή ενός άλλου σε μια κόλλα χαρτί η στην οθόνη ενός υπολογιστή. Προσπαθήσαμε, για κείνη και για μας.
Και εδώ είναι η ιστορία της.
Καλό Σαββατοκύριακο.

Επειδή δεν είναι καιρός για στενοχώριες, σφυρίξτε χαρούμενα, μπορείτε.
Θερμή παράκληση δείτε πρώτα το video “Χωρίς λόγια” και μετά αυτό.