U P D A T E ( 2)

Κήπος κάτω από το κιόσκι

Την Τρίτη η Νανά Τσούμα στην εκπομπή της ¨Κάτω από το κιόσκι¨ ( ΝΕΤ 105,8 23:00)θα μου ξανακάνει την τιμή να διαβάσει μια ανάρτηση μου. Αυτή την φορά επέλεξε ¨Το Πάσχα των φυτών¨. Την ευχαριστώ από καρδιάς και εύχομαι σε εκείνη και στους ακροατές τις Καλή Ανάσταση.

Γεια σας και καλό μήνα!
Ναι ξέρω καθυστερημένα μεν από καρδιάς δε. Ο Απρίλης ο ψεύτης μπήκε και κοιτάζοντας το ημερολόγιο βλέπω ότι σε 15 μέρες ακριβώς θα έχουμε Πάσχα. Αυτό είναι και το θέμα της σημερινής ανάρτησης όπως διαβάσατε. Πριν προχωρήσω όμως να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον φίλο τον Νίκο (ΑΑΤΟΝ) που μου έστησε όχι μια άλλα 2 φορές το blog ( πιστέψτε με δεν θέλετε να μάθετε τι έκανα και το κατέστρεψα σε λιγότερο από 48 ώρες).

Κάποιες πινελιές μένουν ακόμα για να τελειώσει αλλά σιγά-σιγά.

Θέλω να καλώς ορίσω έναν νέο blogger τον Stratogr, που ήταν η αιτία που χάθηκα για λίγες μέρες ( ε ναι το ομολογώ είμαι υπεύθυνος για το στήσιμο του blog του). Περάστε και δώστε του κουράγιο γιατί τα έχει δει όλα την τελευταία εβδομάδα. Τι άλλο; Να έχετε ένα καλό Σαββατοκύριακο , μια καλή εβδομάδα και πιστεύω ότι θα βρείτε ενδιαφέρουσες της πληροφορίες που σας παραθέτω.

Η Άνοιξη είναι η εποχή των φυτών. Η σημερινή ανάρτηση αφορά κάποια φυτά που έχουν άμεση σχέση με το Πάσχα

Δάφνη η Βάγια.

Σύμφωνα με την Ιστορία όταν ο Χριστός μπήκε στα Ιεροσόλυμα οι κάτοικοι των υποδέχτηκαν κρατώντας κλαδιά από το συγκεκριμένο φυτό. Είναι ένα φυτό που μπορεί να φτάσει τα 20 μέτρα ύψος , έχει μεγάλα σκουροπράσινα φύλλα και η περίοδος της ανθοφορίας του είναι το Μάρτιο και τον Απρίλιο. Σύμφωνα με την μυθολογία η Δάφνη ήταν μια νεαρή όμορφη νύμφη, κόρη του ποτάμιου θεού Πηνειού. Ο Απόλλωνας την ερωτεύθηκε και όταν αυτή τον αρνήθηκε την κυνήγησε. Ο Πηνειός για να την σώσει την μεταμόρφωσε στο γνωστό φυτό. Στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες όλοι οι νικητές στεφανώνονταν με δάφνινο στεφάνι. Τα ξεραμένα φύλλα της χρησιμοποιούνται σήμερα στη μαγειρική (στιφάδο, φακές κ.λπ.).


Κουτσουπιά

Το λεγόμενο και δέντρο του Ιούδα. Ενώ υπήρχε η εντύπωση ότι ο Ιούδας κρεμάστηκε από Συκιά το σωστό ειναι ότι το συγκεκριμένη δέντρο ήταν κουτσουπιά. Λέγεται μάλιστα ότι το δέντρο κοκκίνισε από την ντροπή του και για αυτό έχει αυτό το χρώμα. Το ύψος του φτάνει μέχρι τα 10 μέτρα και η επιστημονική του ονομασία είναι Cersis siliquastrum. Έχει όρθιο σχήμα και στρογγυλά πράσινα γλαυκά φύλλα. Ανθοφορεί από Απρίλιο έως Μάιο με άνθη ροζ- μωβ.


Σε άλλη δημοσίευση θα σας πω για τον κέδρο, το πεύκο και το κυπαρίσσι από τα οποία λέγεται πως αποτελείται το Τίμιο Ξύλο.

Update. Καλέ ξέχασα να σας βάλω τραγουδάκι!!

Ε
πιστρέψαμε. Παρ όλο που δεν είχαμε φύγει για διασκέδαση – ηταν τα 40 του πεθερού μου -περάσαμε όμορφα. O καιρός αυτή την φόρα ηταν με το μέρος μας και παρ’ όλο που πηγαινοέρχομαι χρόνια τώρα σε αυτά τα μέρη η έξοδος από τη τσιμεντούπολη την άνοιξη είναι άλλο πράγμα. Βέβαια η ανάπτυξη που έχουν τα τελευταία χρόνια τα Τρίκαλα είναι μεγάλη δεν είναι το ίδιο όμως και η υποδομή. Είναι σχεδόν αδύνατο να παρκάρεις μέσα στην πόλη και περπατώντας στον κεντρικό της πεζόδρομο – την Ασκληπιού-τα κλασσικά καφενεδάκια έχουν εξαφανιστεί και έχουν δώσει την θέση τους σε πολυτελή καφέ. Και όχι δεν είναι διαφήμιση άλλα για μένα σταθερή αξία παραμένει ο Γιαννής ανανεωμένος μεν άλλα καμιά σχέση με τα υπόλοιπα. Αν πάτε πως εκεί αξίζει να τον ψάξετε και να δοκιμάσετε της κρέμες του.

Δεν ξέρω πως δεν έχουν σκεφτεί να φτιάξουν ένα μεγάλο χώρο στάθμευσης και με τακτικές τοπικές συγκοινωνίες να εξυπηρετείτε ο κόσμος. Και το γράφω αυτό επειδή δεν είναι και τόσο τεράστια πόλη. Εγώ άνετα κάθε φορά περπατάω από τον σταθμό ως την κεντρική πλατεία αλλά μπορεί και να είμαι η εξαίρεση.
Απογευματινή εκδρομή για καφέ στην Καλαμπάκα περιλάμβανε το πρόγραμμα. Αυτό το μέρος δεν παύει να με εντυπωσιάζει. Περισσότερα στο Ταξιδεύοντας προσεχώς.
Χαίρομαι που σας άρεσε το νέο μου look. Ο φίλος ο Νίκος εκανε πολύ καλή δουλειά και η συμβουλές του είναι πάντα πολύτιμες. Όπως θα είδατε προσπαθώ να εφαρμόσω το αρχικό γράμμα για ακόμα καλύτερα αισθητικά αποτελέσματα. Μπορεί να κουραστήκαμε/τε με της αλλαγές όμως αν δεν κάνουμε πειράματα κάποιοι από μας δεν θα μπορούμε να βοηθήσουμε και τους υπολοίπους να έχουν ένα ομορφοτερο blog.
Έβαλα και μια λίστα ιστιολογίων. Ενδεικτική είναι και την συμπληρώνω σιγά-σιγά.
Άφησα για το τέλος την ανάρτηση για τον ανώνυμο σχολιαστή. Δεν θα ασχολιόμουν καθόλου μαζί του αλλά ο εν λήγω «κύριος» λυμαίνεται τα blog τον τελευταίο καιρό. Καλά θα κάνει να ασχοληθεί μα κάτι άλλο πχ ψάρεμα και να αφήσει στην δική μας κρίση αν θέλουμε να μας εκμεταλλεύονται η όχι. Και προσωπικά μου αρέσουν οι παλαβοί γιατί μια δόση μούρλας την έχω και εγώ.
Και να πω κάτι που το έχει πει και ο Νίκος (ΑΑΤΟΝ). Εμείς - οι bloggers- μπορεί να είμαστε ¨ανώνυμοι¨ στην ουσία όμως είμαστε επώνυμοι γιατί με την υπογραφή μας, μας αναγνωρίζουν. Ένας ανώνυμος που γραφεί μάλιστα αηδίες μόνο τον οίκτο προκαλεί και όχι μόνο.
Σκεπτόμουν να σας κάνω ένα πρωταπριλιάτικο λέγοντας σας πως κλείνω το blog αλλά δεν μου πήγαινε η καρδιά.
Εύχομαι μια καλή εβδομάδα σε όλους, καλό μήνα και να προσέχετε τον εαυτό σας.

Τ ο πλοίο που θα έκανε τον γύρω των Κυκλάδων φεύγει από Πειραιά και η μικρή Μαρία πάει στον υποπλοίαρχο και του λέει
- Σας παρακαλώ μπορείτε να με ειδοποιήσετε όταν θα φτάνουμε στην Κύθνο;
- Βεβαίως απαντά αυτός μην ανησυχείς καθόλου.
Τα πλοίο φτάνει Σύρο και η Μαρία ερωτάει τον υποπλοίαρχο
- Είμαστε στη Κύθνο;
- Όχι θα σου πω. Δεν το ξεχνάω.

Η ερώτηση έγινε σε κάνα δυο λιμάνια ακόμα με την Μαρία να παίρνει την ίδια απάντηση.
Μια ώρα αφού το καράβι είχε φύγει από την Κύθνο ο υποπλοίαρχος συνειδητοποιεί με τρόμο πως έχει ξεχάσει να ειδοποιήσει την Μαρία. Τρέχει στον καπετάνιο του το λέει και εκείνος απαντά
- Πρέπει να γυρίσουμε πίσω. Το επόμενο λιμάνι είναι σε 3 ώρες άλλα καράβι από εκεί για την Κύθνο έχει σε 2 μέρες!!!
Δέκα λεπτά πριν να φτάσει το πλοίο στη Κύθνο ο υποπλοίαρχος πάει στην Μαρία και της λέει πως φτάνουν. Τότε εκείνη ανοίγει την τσάντα της βγάζει ένα πακέτο και λέει
- Η μάμα μου, μου είπε μόλις φτάσουμε Κύθνο να φάω τα τοστ μου!!!.






Γεια σας, γεια σας. Ε ναι ο κήπος είναι με νέο look. Και είπα να τον ξεκινήσω με γέλιο. Δεν έχω πολύ χρόνο ένα συνολικό ευχαριστώ για της ευχές θέλω να πω. Δεν ξέρω αν θα βρω Η/Υ ελεύθερο για να τα πούμε πριν την Δευτέρα, είμαι εκτός βλέπετε, μέχρι τότε να περνάτε καλά και να προσέχετε τον εαυτό σας.
Να καλώς ορίσω και από εδώ τον φίλο Νικο (ΑΑΤΟΝ) που μας έκανε την τιμή να συμμετάσχει στον κήπο και να τον αναμορφώσει ριζικά. Τον ευχαριστώ πολύ.
Καλό Π/Σ/Κ.
Α ναι με την ανανέωση έφυγε το ένα widget με τους αναγνώστες. Ηταν περιττό να έχουμε δυο. Αν θέλετε, όσοι ήσασταν γραμμένοι εκεί ξαναγραφτείτε σε αυτό που έχουμε αφήσει. Ευχαριστώ.

Δ
ίνω μια ευκαιρία στον φίλο τον Ανώνυμο μέχρι την Δευτέρα που θα επιστρέψω η να σβήσει από μόνος το σχόλιο που έχει αφήσει στο προηγούμενο post η να γίνει επώνυμος και αυτό επειδή τον θεωρούσα έναν έντιμο Άντρα μέχρι τώρα. Πληροφοριακά γνωρίζω ποιος είσαι, γιατί έχεις αφήσει το ηλεκτρονικό σου αποτύπωμα κοινώς ΙΡ. Να είσαι καλά πάντως, ξεπέρασε τον χωρισμό σου και προχώρα.

Γεια σας. Καταρχάς να σας πω πως δεν είμαι ο κηπουρός το blog του είμαι. Κοιμάται του καλού καιρού για αυτό σας παρακαλώ να μιλάτε σιγά μη μου τον ξυπνήσετε. Τι πα να πει μιλάνε τα blog; Στην blogοσφαιρα, βρίσκεστε δικός μας είναι αυτός ο κόσμος αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Σας γράφω, γιατί αυτός ο αχαΐρευτος, ξέχασε ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στην ζωή ενός blog. Τα γενέθλια μου. Τώρα για να λέμε και του στραβού το δίκιο έχει πολλά στο μυαλό του- έστω σε αυτό το λίγο που του έχει μείνει- και δεν τον κακολογώ. Έτσι θα σας πω εγώ ευχαριστώ, πολλά ευχαριστώ
365 ένα για κάθε μέρα που περάσαμε μαζί
12000 για κάθε επισκέπτη που πέρασε από τα blog
120 και βαλε για κάθε έναν που έχει δηλώσει αναγνώστης μας.
Συγγνώμη για λίγο κτυπάει το κουδούνι.

Το κάθαρμα με συγκίνησε, άνοιξα την πόρτα και είδα μπροστά μου όλους τους φίλους που γράφει στην προηγούμενη ανάρτηση και πολύ περισσότερους. Κρατούσαν



Happy Birthday Comments




ε ναι τούρτα και μου τραγουδούσαν. Γυρνώντας είδα τον κηπουρό να στέκεται πίσω μου χαμογελώντας.
- Νόμιζες πω θα σε ξέχναγα; ρώτησε
Τι να που πω τώρα. Έπρεπε να το περιμένω γιατί είναι απρόβλεπτος όπως του έχετε γράψει και σεις κατά διαστήματα. Εγώ λέω να σας αφήσω τώρα και να βάλω το παλληκάρι μας να συνεχίσει, τα καταφέρνει πολύ καλύτερα από μένα. Να είστε καλά και ευχαριστώ .


Εγώ τι να πρωτογράψω τώρα. Όταν πριν από περίπου ένα χρόνο έμπαινα στη διαδικασία της δημιουργίας ιστολογίου δεν ήξερα την τύφλα μου -όχι ότι ξέρω περισσότερα τώρα αλλά λέμε - και δεν φανταζόμουν καθόλου που θα με έβγαζε αυτή η ιστορία. Η προηγούμενη ανάρτηση ηταν ένα μικρό ευχαριστώ σε μερικούς από τους φίλους που έκανα εδώ μέσα. Ένα από τα πρώτα σχόλια που μου είχαν αφήσει έλεγε ότι το Internet αποξενώνει τους ανθρώπους. Τελικά όμως δεν είναι έτσι. Εγώ μέσα από τα ιστολόγια γνώρισα σημαντικούς ανθρώπους, έκανα φίλους ,βγήκαμε, διασκεδάσαμε. Ανθρώπους από όλη την Ελλάδα και όχι μόνο. Που μου στάθηκαν με κάθε τρόπο σε δύσκολες στιγμές. Ο κήπος επιβίωσε από αρκετές αντιξοότητες ακόμα και από ένα κλείσιμο και εύχομαι να συνεχίσει να υπάρχει για όσο καιρό θα έχω το κουράγιο να τον ανοίγω και σεις να τον επισκέπτεστε. Δεν θα σας κουράσω άλλο, μπαίνοντας στον δεύτερο χρόνο προετοιμάζω κάποιες αλλαγές που θα της δείτε στην πορεία. Σας έχω μια πρόσκληση για ένα καινούργιο φόρουμ που θα έχει σχέση με τα blog. Ας το στελεχώσουμε μήπως και μπορέσουμε να λειτουργήσουμε τα δικά μας καλύτερα. Και επειδή σας άφησα καιρό χωρίς ανάρτηση σήμερα σας κάνω μια 3πλη. Μια εδώ, μια πολύ ενδιαφέρουσα στον αλκοολισμό, και μια αναφορά στην παρουσίαση της Τζιρίτα στο Ταξιδεύοντας.
Για κοινωνική υποχρέωση θα λείψω για άλλη μια φορά. Θα τα πούμε αν είμαστε καλά τέλος του μηνου αυτού.
Να είστε καλά και να προσέχετε τον εαυτό σας.