Πριν από κάποιο διάστημα είχα βάλει την ερώτηση: γιατί βάφουνε μπλε τις πόρτες και τα παράθυρα στα νησιά και τι σχέση έχουν με την μπλε χάντρα για το μάτι. Λοιπόν:

Μια φόρα και έναν καιρό υπήρχε μια όμορφη κοπέλα που την έλεγαν Μέδουσα. Την λιμπίστηκε ο Ποσειδώνας και τις την έπεσε
- Δεσποινίς να σας πω.
- Να μη μου πεις
- Καλέ εγώ για σας....
- Να μένει το βύσσινο.

Είδε και αποείδε ο Θεός και μεταμορφώνεται σε άλογο. Τώρα αυτή οι αρχαίοι κάτι είχαν με την κτηνοβασία γενικώς ( άλογα, ταύρους) είδε και τα ¨προσόντα¨ του η Μέδουσα και ενέδωσε. Χωθήκαν λοιπόν κάπου για τα ακατάλληλα για ανήλικους. Έλα όμως που εκεί που μπήκαν ηταν ο ναός της Αθηνάς η οποία τους πήρε χαμπάρι. Γύρισε το μάτι της Θεάς αλλά επειδή δεν μπορούσε να τα βάλει με τον Θείο της ξέσπασε στον αδύναμο κρίκο. Έφτιαξε μια μιζαν – απλιν από φίδια στη Μέδουσα και τις έδωσε ένα σώμα να το βλέπει πλαστικός χειρούργος και να γίνεται γιδοβοσκός στον Καύκασο.
Η Μέδουσα ήταν η μόνη θνητή από τις 3 γοργόνες – για αυτό τη λέγαν και Γοργώ- και σε αντιστάθμισμα είχε αυτό που λεν μια ματιά σου μόνο φτάνει μάρμαρο να με κάνει. Σε κοίταζε δηλ. και έμενες κάγκελο.
Ο κλήρος πέφτει στον γενναίο στην προκείμενη περίπτωση στον Περσέα να κόψει το κεφάλι της Μέδουσας το πώς και γιατί σε άλλη ανάρτηση ( εδώ αποδεικνύουμε πως η Σαλώμη ήξερε μυθολογία). Αυτός για μην γίνει πτώμα από την ματιά της, παίρνει την βοήθεια του κοινού άλλοι λένε από Αθήνα και Ερμή άλλοι από της Νύμφες θα σας γελάσω. Η βοήθεια που πήρε ηταν.
1) την περικεφαλαία του Άδη, ώστε αόρατος να πλησιάσει τον στόχο του
2) τον μαγικό σάκο που θα βάλει το τρομερό κεφάλι
3) τα φτερωτά σανδάλια, επειδή η Γοργώ - Μέδουσα, έμενε σε βράχο, στη μέση της θάλασσας.
4) την ασπίδα καθρέπτη
5) το κοφτερό σπαθί ή δρεπάνι, με το οποίο θα έκοβε τον σκληρό λαιμό της Γοργούς.
Πλησιάζει λοιπόν την Μέδουσα, που ξυπνά τις μοστράρει την ασπίδα και κεινη τα κακαρώνει από το ίδιο της το βλέμμα. Της κόβει το κεφάλι ο Περσέας και καβαλάει το φτερωτό άλογο τον Πήγασο που βγήκε από το αίμα που έπεσε στον Ωκεανό και την κάνει για άλλες πολιτείες.
Συνάντησα κάποτε στην Έφεσο έναν Τούρκο, αρχαιολόγο- ξεναγό, με ειδικότητα στην Ελληνική μυθολογία. Μου είπε ότι το μπλε των σπιτιών και το μάτι που φοράμε η χάντρα έχουν σαν ρίζα τους τον παραπάνω μύθο. Θεωρεί ο κόσμος ότι προφυλάσσουν από το κακό το μάτι στην πραγματικότητα όμως είναι το ¨κακό¨ το μάτι της Μέδουσας που ¨μαρμαρώνει αυτούς που θέλουν το κακό μας ¨. Βέβαια όπως κάθε μύθος υπάρχουν και άλλες εκδοχές εγώ κράτησα αυτή.